احساس آرامش و بعد از نوميدى و يأس احساس اميدوارى مىكنند . . . براستى كه دعاى خالصانه آدمى را تا عالم ملكوت بالا مىبرد و او را از پليديهاى مادى و نتايج بد هوا و هوسى كه انسان را تا سطح نگونبختى و نابسامانى مىكشاند ، رهايى مىبخشد ، آرى اين فلسفهء درخشان دعا بروشنى در صحيفهء سجّاديهء جاودانه به چشم مىخورد . ( 1 ) تاسعا - صحيفهء سجّاديه در حقيقت نهضتى در برابر فساد و بىبندوبارى و افسارگسيختگىى بود كه در آن عصر به وسيلهء سياست اموى اعمال مىگرديد كه فساد و هرزگى و بىبندبارى را در ميان مسلمين ترويج مىكردند و نيروهاى اسلامى منجمد گشته و هيچ شبحى از واقعيت حيات در آنها ديده نمىشد . براستى كه صحيفهء سجاديّه با آن فرازهاى پرنور خود در عالم انديشه و زندگى نهضتى بود در مقابل جمود و انحطاط فكرى و عقب‌افتادگيهايى كه از پيامدهاى حكومت اموى بود . ( 2 ) عاشرا - صحيفهء امام سجّاد عليه السّلام در بالاترين مراتب بلاغت و فصاحت قرار گرفته است و من پس از قرآن مجيد و نهج البلاغه ، سخنى را در جهان عرب سراغ ندارم كه بليغتر و فصيحتر از دعاهاى امام زين العابدين عليه السّلام باشد ، از ويژگيهاى اين دعاها اسلوب زيبا و چهرهء بديع و ظرافت الفاظ است و امام عليه السّلام هيچ كلمه‌اى را به كار نبرده مگر آن كه تمام معيارهاى زيبايى در آن كلمه جمع آمده باشد . براستى كه صحيفهء سجاديّه از نمونه‌هاى بلاغى و معيارهاى ادبى است كه متخصّصان از علماى بلاغت آنها را شناخته و بها مىدهند . دكتر حسين على محفوظ براى صحيفه و ساير دعاهاى ائمه اهل بيت عليهم السّلام مقاله‌اى دارد ، مىگويد : « على رغم اين كه دعاهاى مأثور از ائمه عليهم السّلام نثر فنّى دلپسند و سبك روشنى از نوع سخن منثور است و اسلوب تازه‌اى از فنون بيان و طريقهء برجسته‌اى از انواع بيان را دارد و داراى سبك شگفتى از فنون كلام مىباشد ، حقيقت اين است كه چنين سبك برجستهء معجزآسا از بلاغتهاى پيامبر ( ص ) و